‘Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη’ – Του Σίμου Ανδρονίδη

«Έβγαλε τα γυαλιά του, τα σκούπισε, τα ξαναφόρεσε. Τίποτ’ άλλο. Τα κρεβάτια σιδερένια, οι άνθρωποι γυάλινοι, οι καρέκλες αέρας» (Γιάννης Ρίτσος, ‘Θεώρηση’).
Η ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου ‘Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη’, αντανακλά αφηγήσεις, ποιήματα που τα διατρέχει η αίσθηση της απώλειας, της έλλειψης σταθερότητας, αντανακλά την ιδιαίτερη δυνατότητα της ποίησης να συνενώνει στιγμές.
Ο  Γιάννης Ρίτσος αρθρώνει συμβάντα, που διακρίνονται άλλοτε για την ορμητικότητα τους & άλλοτε για την σιωπή τους, επιδιώκει να καταστήσει οικείο και ανίερα ανθρώπινο τον θάνατο, και διεισδυτική την ΄σύλληψη’ της λέξης και του ποιητικής εννοιολόγησης, σε συνθήκες στρατιωτικής δικτατορίας και εγκλεισμού σε στρατόπεδο συγκέντρωσης..
‘Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη’ λειτουργεί σκωπτικά, σωματικά, ‘διαρρηγνύει’ ή ‘ρηγματώνει’ παρούσες βεβαιότητες, απεικονίζει συναισθήματα που «γεννά» & «παράγει» η αφιέρωση στην ποίηση..
Continue reading →

Πρωτοχρονιάτικες ευχές από τον ποιητή της Ρωμιοσύνης – Το Βήμα Online

Με ένα ποίημα, για το καλό, συνήθιζε να ξεκινά ο Γιάννης Ρίτσος (1909-1990) τη νέα χρονιά. Στο Αρχείο Ρίτσου στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη

Πηγή: Πρωτοχρονιάτικες ευχές από τον ποιητή της Ρωμιοσύνης – βιβλία + ιδέες – Το Βήμα Online

Συζητώντας για τους ποιητές μας – Ο ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΤΗΣ ΡΙΤΣΟΣ – Του ποιητή Γιώργου Μπλάνα

Ας αφήσουμε στην άκρη επιτέλους τον κοινωνικό αγωνιστή Γιάννη Ρίτσο. Ας μην σκιάσουμε την εικόνα της ποίησής του με το καλοπροαίρετο αίτημα για έναν ακόμα εθνικό ποιητή, όπως κάποτε σκιάστηκε από την κακόβουλη αναγκαιότητα ενός αντεθνικού ποιητή. Αυτά τα πράγματα έχουν κριθεί, για όσους διαθέτουν κρίση. Ας θεωρήσουμε τις προκαταλήψεις, που συνεχίζουν να τριγυρίζουν το έργο του, ως αυτό που είναι: αστειότητες. Έγραφε πολύ, το έργο του είναι άνισο, έβαλε την πολιτική στην ποίηση, αφηνόταν εύκολα σε συναισθηματισμούς, δεν καταδίκασε τον σταλινισμό, άργησε να ωριμάσει ποιητικά, και ποιος ξέρει τι άλλο, κατά τη διάθεση και το έργο των απολογητών τής -επί του παρόντος λιγότερο επιζήμιας για τα συμφέροντά τους- ιστορικής στιγμής. Και αυτά τα πράγματα έχουν κριθεί, για όσους διαθέτουν κρίση.
Ας ασχοληθούμε επιτέλους με αυτό που κατ’ ουσίαν υπήρξε: ένας καταιγιστικός ποιητής, ο οποίος αφομοίωσε την ενέργεια της θύελλας του μοντερνισμού και την διοχέτευσε στην ελληνική γλώσσα, με φιλόδοξες προθέσεις και εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Continue reading →

Ο Γιάννης Ρίτσος «κοσμεί» το ασύλληπτο μετρό της Στοκχόλμης

Οι στίχοι του σπουδαίου Ελληνα ποιητή Γιαννη Ρίτσου «κοσμούν» το μετρό της Στοκχόλμης, τη μεγαλύτερη γκαλερί τέχνης στον κόσμο μήκους 110 χιλιομέτρων.

Source: Ο Γιάννης Ρίτσος «κοσμεί» το ασύλληπτο μετρό της Στοκχόλμης [Εικόνες] |thetoc.gr

«Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ» ΣΤΗΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ» 


Δελτίο Τύπου και promo video «Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ» ΣΤΗΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ» Γιάννης Ρίτσος και Λούντβιχ βαν Μπετόβεν σε ενιαία ατμοσφαιρική πανδαισία. «Ποίηση σε ντο δίεση ελάσσονα για ηθοποιό και π…

Source: «Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ» ΣΤΗΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ» | ΙΣΤΟΡΙΑ-ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η «Σονάτα του Σεληνόφωτος» με μουσικές από όλο τον κόσμο, 28 Νοεμβρίου 2016, στη Μύκονο

Η φωνή της Νένας Μεντή και η κιθάρα του Δημήτρη Παπαγγελίδη «ντύνουν» ένα από τα ομορφότερα και πιο αγαπημένα έργα της ελληνικής ποίησης με την υπογραφή του Γιάννη Ρίτσου.

Source: «Ας βοηθήσουμε το κοινό να επιστρέψει στην ποίηση» | Κοινή Γνώμη

Γιάννης Ρίτσος: «Δεν υπογράφω, είμαι κομμουνιστής» 

Ο Γιάννης Ρίτσος δεν έχει μείνει στη συνείδηση του ελληνικού λαού μόνο ως ο ποιητής της Ρωμιοσύνης αλλά και ως ο πλέον πολιτικοποιημένος στον χώρο του πολιτισμού. Στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του, όπως τα κατέγραψε στον φάκελό του η Ασφάλεια «λόγω αντεθνικής δράσεώς του εις τον πνευματικόν τομέαν».

Source: Γιάννης Ρίτσος: «Δεν υπογράφω, είμαι κομμουνιστής» | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Σίμος Ανδρονίδης: Ο «Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου – ‘’Μέρα Μαγιού μου μίσεψες’’..

epitafiosΟ Γιάννης Ρίτσος είναι ένας ποιητής για τον οποίο έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά για το ποιητικό του έργο, την ποιητική του πράξη που είναι μία λειτουργία καθημερινή, μία πραγματολογική παρουσία, μία ιστορία εν τω γίγνεσθαι, μία «δομή» που θαρρείς πως κινείται από τα «καύσιμα» υλικά ενός θανάτου διαπεραστικού & μίας ελπίδας-φυγής «φορτισμένης».. Και εντός της ποιητικής του σφαίρας, αναδύεται ο «Επιτάφιος», ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα λαϊκής ποίησης και των δυνατοτήτων της ποίησης στον 20ο αιώνα.. Ένα ποιητικό έργο που «συλλαμβάνει» το κοινωνικό για να το αποδώσει την ίδια στιγμή ως παγκόσμιο, οικουμενικό..
Continue reading →

Σ. Ανδρονίδης: ‘Το μακρινό’: Γιάννης Ρίτσος

tomakrino«Η γυναίκα ήταν ακόμα πλαγιασμένη στο κρεβάτι. Αυτός έβγαλε το γυάλινο μάτι του, το ακούμπησε στο τραπέζι, έκανε ένα βήμα, σταμάτησε. Τώρα με πιστεύεις; – της είπε. Εκείνη πήρε το γυάλινο μάτι, το ‘ φέρε στο μάτι της· τον κοίταξε». (Γιάννης Ρίτσος, ‘Πειστήρια).

Το 1975 ο Γιάννης Ρίτσος «καταθέτει» την ποιητική συλλογή που φέρει τον τίτλο ‘το μακρινό’. Εντός μεταπολιτευτικής τομής, ο τίτλος είναι αμφίσημος, τίτλος του ‘πέρα’, ενός παρελθόντος χρόνου που ενέχει όψεις ιστορικοποίησης του πραγματικού και της ποίησης, αλλά και τίτλος του ‘τώρα’ και του ‘μετά’. ‘Το μακρινό’ επιτελεί τις λειτουργίες της προσωπικής κατάθεσης, δεν αποθέτει παρά εγκιβωτίζει τη ‘φθορά’, (το άλλο ενός θανάτου «αυθύπαρκτου»), αρθρώνει τα «κομμάτια» του ως ‘χάσματα’ (συνηχήσεις), μίας ιστορίας «παραπαίουσας», της ιστορίας αυτού που χάνεται & αυτού που μένει, συναρθρώνει τους «συγκλίνοντες διαλόγους» με το σημαίνον της ποίησης: την απόδοση της διάχυτης προφορικότητας (της σκέψης) ως στοχαστικής τομής-ρήξης εντός κειμένου.

«Ποίηση σε ντο δίεση ελάσσονα για ηθοποιό και πιάνο»

alexandreiaΤο Ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος»
ερμηνεύει η ηθοποιός Κατερίνα Κουτροκόη
Τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
ερμηνεύει η πιανίστα Χαρά Κουμαριώτη
Δυο αριστουργηματικά έργα αναδυόμενα το ένα μέσα απ’ το άλλο, συνθέτουν μια ατμοσφαιρική πανδαισία…
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ν. Παπακωνσταντίνου.
Εικαστικά: Ματίνα Γεωργά
Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή 8.30 μμ και κάθε Σάββατο 6.30 μμ, από Παρασκευή 21 Οκτωβρίου έως και Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2016. Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά. Στη γοητευτική «Αλεξάνδρεια», Πολυχώρο Τέχνης, που δημιουργήθηκε μέσα στο σπίτι που έζησε ο Μ.Καραγάτσης

Σχετικά με τη συνάντηση του Γιάννη Ρίτσου με τον δικτάτορα Στυλιανό Παττακό, το 1970,.. Γράφει η Έρη Ρίτσου,..

ritsoseriΤο 1970 δίνεται άδεια στον Ρίτσο να ταξιδέψει από τη Σάμο, όπου βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό, στην Αθήνα.
Στο Καρλόβασι όπου ζούσαμε περνούσε τις διακοπές του και ο Μιχάλης Περατικός, που την εποχή εκείνη ήταν γραμματέας, αν δεν κάνω λάθος, του συλλόγου Ελλήνων εφοπλιστών στο Λονδίνο. Ο Περατικός ήταν άνθρωπος που αγαπούσε τις τέχνες και εκτιμούσε ιδιαίτερα το έργο του πατέρα μου. Με πρωτοβουλία και ενέργειες του λοιπόν ήρθε για τον Ρίτσο μια πρόσκληση να πάρει μέρος ως τιμώμενο πρόσωπο στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης του Λονδίνου, μαζί με τον Πάμπλο Νερούδα.
Η πρόσκληση μεταφέρθηκε στους δικτάτορες από τον Σύλλογο Ελλήνων Εφοπλιστών και φυσικά μια τέτοια πρόταση που έρχεται μέσω τέτοιας οδού δεν θα μπορούσαν να αρνηθούν να την εξετάσουν.
Έτσι, ο Ρίτσος παίρνει άδεια να ταξιδέψει στην Αθήνα, όπου ο Στυλιανός Παττακός τον καλεί στο γραφείο του για να του κάνει συστάσεις, τί πρέπει να πει στο Λονδίνο εάν ερωτηθεί για την κατάσταση στην Ελλάδα. Ο Παττακός θεωρούσε τον εαυτό του μέγα θεωρητικό και φιλόσοφο και έπηξε τον πατέρα μου στις μπούρδες στην προσπάθειά του να τον αποτρέψει από το να καταφερθεί κατά της Χούντας. Ο Ρίτσος του είπε πως αν ερωτηθεί, θα πει απλώς την αλήθεια.
-Και ποιά είναι η αλήθεια κύριε Ρίτσο; τον ρώτησε ο Παττακός.
-Αυτή που πολύ καλά γνωρίζετε,.. Πως στην Ελλάδα υπάρχει μια στυγνή στρατιωτική δικτατορία.
Κατόπιν τούτου ο Ρίτσος πήρε το δρόμο για Πειραιά, τμήμα μεταγωγών, Καρλόβασι, και οι διοργανωτές στο Λονδίνο πήραν την απάντηση πως ο Ρίτσος αρνείται να ταξιδέψει.
Περιττό να πω πως ο πατέρας μου άκουγε «Παττακός» και του σηκωνόταν η τρίχα κάγκελο, ενθυμούμενος το θράσος και τις φιλοσοφικές μπούρδες του ανόητου φασιστοδικτατορίσκου…

Σπήλιος Μεντής – Γιάννης Ρίτσος – Αχ το φεγγάρι βάσανο – 1966 – Αδερφές Δήμα


Μια σπάνια μελοποίηση του αγαπημένου μας ποιητή!!!Το 1966 ένα δισκάκι με δυο συνθέσεις του Σπήλιου Μεντή με τις Αδερφές Δήμα Μπέτυ και Μιράντα…Από την άλλη μεριά το «Εξοχικό κεντράκι».
Η συνεργασία του Ρίτσου με τον Σπήλιο Μεντή γέννησε πολλά όμορφα λυρικά η και ρομαντικά τραγούδια, που ακούστηκαν ελάχιστα γιατί ακολούθησε η δικτατορία της 21ης Απριλίου και φυσικά απαγορεύτηκαν.
Μετά τη μεταπολίτευση το κλίμα ήταν ηρωϊκό και δεν υπήρχε χώρος για γλυκά, τρυφερά, ρομαντικά, νοσταλγικά τραγούδια. Έτσι έμειναν «στα αζήτητα». 
Τώρα με το youtube, ο κόσμος τα ανακαλύπτει ξανά.
Το φεγγάρι βάσανο λοιπόν ο μικρός χρυσός αλήτης…
Έρη Ρίτσου

Σίμος Ανδρονίδης: Tο «τερατώδες αριστούργημα» του Γιάννη Ρίτσου

teratwdes«διαβάζω ανάποδα τις λέξεις βρίσκω το σωστό νόημα τους παίρνω το μαυροπίνακα κάτω απ’ τη μασκάλη μου φεύγω ο τρίφτης κατρακυλάει στη σκάλα τρέχουν οι αρουραίοι γκρούχ είπε ντβέρτζ είπε» (Ρίτσος Γιάννης ‘το τερατώδες Αριστούργημα’).

Το 1977 ο Γιάννης Ρίτσος ‘συνθέτει’ την ποιητική συλλογή ‘Το Τερατώδες Αριστούργημα‘,[1] βαθιά προσωπικό, εξομολογητικό & λυτρωτικό για τον ίδιο τον ποιητή. Οι βιωματικές αναφορές-μνήμες ενσωματώνονται οργανικά στο όλο πλαίσιο του ποιήματος, τα ‘σκέλη’ του οποίου διαπερνούν και ‘ρηγματώνουν’ τα πολλά και ‘βιασμένα’ σώματα, ‘αφαιρούν’ την ύλη της ‘ενιαίας (και μονολιθικής) δομής προσιδιάζοντας στην ποίηση του τόπου που κατοικείται, στην ποίηση του παρόντος και του απόντος χρόνου: ιστορία & αίμα. ‘Η ιστορία και το αίμα που διαπερνούν το ίδιο το σώμα του ποιητή.

Ο Θάνος Μικρούτσικος για το έργο «Καντάτα για τη Μακρόνησο»

Ο Θάνος Μικρούτσικος για το έργο «Καντάτα για τη Μακρόνησο» . – Μετά την ομιλία θα ακολουθήσει συναυλία με το μουσικό έργο του Θάνου Μικρούτσικου «Καντάτα για τη Μακρόνησο», σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. «Ο Ντικ», «Ο Αλέξης», «Οι Γερόντοι», «Φεγγάρι», «Χρέος»… – 2016-09-02 00:00:00.0

Source: Ο Θάνος Μικρούτσικος για το έργο «Καντάτα για τη Μακρόνησο» | ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ) | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ο Φιλοκτήτης του Γ. Ρίτσου από τον Ένκε Φεζολάρι. Από τις 5 Σεπτεμβρίου, στο Βρυσάκι.

Ο Φιλοκτήτης, του Γιάννη Ρίτσου ,πραγματεύεται την αναγκαστική υπόδηση ρόλων, αυτή που αποπροσανατολίζει, το δίχως άλλο, την ψυχή κι ενόσω αυτή καλείται να μάχεται συνεχώς.-Από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου

Source: KLIK Magazine ® | Ο Φιλοκτήτης του Γ. Ρίτσου από τον Ένκε Φεζολάρι.

Ίδρυμα Ανδρέα Δ. Καψάλη, Αίγινα. Μία αφιερωματική βραδιά στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Σάββατο, 06 Αύγουστος 2016

Μία ακόμη ποιοτική, θεματική εκδήλωση, παρουσίασε στο ανοιχτό αμφιθέατρο του ιδρύματος το Ίδρυμα Ανδρέα Καψάλη και ο Σύλλογος Φίλων, αφιερωμένη στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο.
Ακολουθήστε το link

Σίμος Ανδρονίδης: Το «Αρχαίο Φρούριο» του Γιάννη Ρίτσου

thita«Ω, βαθιά διαλλακτικότητα, ευρυχωρία γεροντική, κι η
ευπρόσδεκτη αυτή αβεβαιότητα του απέραντου» (Γιάννης
Ρίτσος, ‘Αρχαίο Φρούριο’).

Η μικρή ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο ‘Αρχαίο
Φρούριο’ αποτελεί έναν δείκτη προς την κατεύθυνση του ορίου
και ταυτόχρονα της «οριακής» πράξης, ποιητικής και μη, της
πράξης που φέρει και προτάσσει το μείζον: την ευθύνη απέναντι στον εαυτό και στους άλλους, την «ευθύνη» του: «ονειρεύομαι, είμαι, θα είμαι».1

Με αυτόν τον τρόπο τελειώνει το ποίημα. «Ονειρεύομαι, είμαι
και είμαι». Το όνειρο ως πιστοποίηση του μη- παραδεδεγμένου
ρητά, ως πιστοποίηση της διαρκούς μη-συμβατικότητας, το
«είμαι» του χρόνου, το «θα είμαι» ως απεύθυνση στο χρόνο, ως
ρηγμάτωση της επιφάνειας, ήτοι της ‘αντικειμενικής’
πραγματικότητας και ως ταυτόχρονη εμβάθυνση στο ποιητικό
προτσές.

«Άγιος Ρίτσος» του Οζντεμίρ Ιντσέ, εκδόσεις VEYAYINEVI, 2016

agiosΚυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο του Τούρκου ποιητή και μεταφραστή του Ρίτσου, Οζντεμίρ Ιντσέ με τίτλο «Άγιος Ρίτσος» από τις εκδόσεις VEYAYINEVI, 2016.
Το βιβλίο περιλαμβάνει άρθρα για τον Ρίτσο, συνεντεύξεις, μια μεγάλη συνέντευξη που είχε δώσει στον Οζντεμίρ Ιντσέ, ποιήματα του Ιντσέ αφιερωμένα στον Ρίτσο, μεταξύ των οποίων και η συλλογή «Δώδεκα ποιήματα για τον Γιάννη Ρίτσο» (ακριβώς όπως ο Ρίτσος είχε γράψει «Δώδεκα ποιήματα για τον Καβάφη» ) καθώς και φωτογραφίες από τις συναντήσεις τους,..

Οι «Επαναλήψεις» στα Καταλάνικα, σε μετάφραση και πρόλογο Eysebi Ayensa

repeticionsΗ συλλογή του Γιάννη Ρίτσου «Επαναλήψεις» κυκλοφόρησε μόλις στα καταλάνικα, σε μετάφραση Eusebi Ayensa (ήταν μέχρι πρότινος διευθυντής του Ινστιτούτο Θερβάντες στην Αθήνα) και με δικό του πρόλογο και σημειώσεις, από τις εκδόσεις Edicios de la ela germinada.

«Η Ελένη» στα Γαλλικά, σε μετάφραση και πρόλογο Anne Personaz

helene Κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό στη Γαλλία ο δραματικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου «Η Ελένη» που μεταφράστηκε εξαιρετικά στα γαλλικά από την Anne Personaz με δικό της πρόλογο σε δίγλωσση έκδοση από τις εκδόσεις Eros Onyx Editions, 2016

Σίμος Ανδρονίδης: Οι ‘Προσωπίδες’ του Γιάννη Ρίτσου

«Τα ενενήντα μαχαίρια (ίσως πολύ περισσότερα) τοποθετημένα με
ακρίβεια στο κρεβάτι, ολόγυρα στο σώμα του (οι αιχμές προς τα μέσα)
φτιάχνοντας το περίγραμμα του σώματος του. Εκεί, στο στενό κοίλωμα,
μόνος, πλαγιασμένος, κάνοντας έρωτα, μόνος, δαγκώνοντας ασάλευτος
τη σάρκα της σιωπής του» (‘Γεροντική νεότητα’).

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο ‘Προσωπίδες’ ο
αναγνώστης αντιλαμβάνεται το τι σημαίνει ή το τι μπορεί να σημαίνει η ποίηση.
Ποίηση έτσι όπως την εννοούσε και την προσδιόριζε ο Γιάννης Ρίτσος: ποίηση του
καιρού, μίας εποχής, διιστορικό «υποκείμενο» συμπύκνωσης των ιδιοτήτων του λόγου:
άλλοτε ως «κρυμμένη» και βιωμένη απελπισία, άλλοτε ως συνήχηση αβεβαιοτήτων,
άλλοτε ως «μαζικοποίηση» του ονείρου-ουτοπίας, η ποίηση ως λόγος και ο λόγος ως
ποίηση εγκολπώνονται ότι «χωρά» μέσα στην μακροϊστορία: τις μικροϊστορικές
αφηγήσεις που συνιστούν τον ‘κοινό τόπο’.